Bliski ma problem z uzależnieniem: od czego zacząć szukanie wsparcia?

Nazwij to, co dotyczy Ciebie

Możesz zacząć od opisania wpływu sytuacji na Twój sen, spokój, finanse albo relacje. Nie musisz samodzielnie rozpoznawać uzależnienia u drugiej osoby, żeby opowiedzieć o własnych trudnościach.

W notatkach odróżnij obserwację od interpretacji. „Trzy razy nie wrócił o umówionej porze” jest konkretnym opisem. „Nigdy mu nie zależy” mówi o Twoim odczuciu, ale nie wyjaśnia zdarzenia. Oba tematy mogą być ważne w rozmowie.

Źródła dla tego fragmentu: Pacjent.gov.pl — pomoc psychiatryczna i leczenie uzależnień ↗

Zapytaj o konsultację dla osoby bliskiej

Przy kontakcie z placówką wyjaśnij, że to Ty szukasz wsparcia jako partner, rodzic lub inna bliska osoba. Zapytaj, czy prowadzi takie spotkania i na jakich zasadach.

NFZ informuje, że na leczenie uzależnień nie jest potrzebne skierowanie również osobie bliskiej. Zakres dostępnej pomocy i warunki przyjęcia sprawdź bezpośrednio w wybranej placówce.

Źródła dla tego fragmentu: Pacjent.gov.pl — pomoc psychiatryczna i leczenie uzależnień ↗

Nie próbuj prowadzić terapii w domu

Rozmowa może służyć nazwaniu problemu i własnych potrzeb. Nie musi zamieniać się w przesłuchanie, test lub wymuszanie obietnicy. Zastanów się, jakiej informacji potrzebujesz, a co należy do pracy specjalisty.

• Zapisz jedną sytuację, o której chcesz porozmawiać.
• Określ, na co masz wpływ i jakiej pomocy potrzebujesz Ty.
• Nie powierzaj dziecku roli osoby pilnującej dorosłego.
• Jeśli pojawia się zagrożenie, najpierw zajmij się bezpieczeństwem.

Źródła dla tego fragmentu: Pacjent.gov.pl — pomoc psychiatryczna i leczenie uzależnień ↗

Bezpieczeństwo jest ważniejsze niż „dobra rozmowa”

Jeśli boisz się przemocy lub odwetu, nie konfrontuj osoby sam na sam tylko dlatego, że chcesz wreszcie wyjaśnić sytuację. Poszukaj wsparcia w bezpiecznych warunkach.

W nagłym zagrożeniu życia lub zdrowia dzwoń pod 112. Portal i zwykła konsultacja nie są interwencją ratunkową.

Źródła dla tego fragmentu: Pacjent.gov.pl — pomoc psychiatryczna i leczenie uzależnień ↗

Najważniejsze w tym pytaniu

Pierwszym krokiem bliskiego może być własna konsultacja, nawet gdy osoba używająca nie chce leczenia. Możesz wybrać problem na pierwszą rozmowę: brak snu, niepewność finansową, opiekę nad dziećmi lub obawę o bezpieczeństwo. Osobny plan wsparcia nie musi zależeć od kolejnej obietnicy drugiej osoby. Przy kontakcie z poradnią zapytaj wprost o pomoc dla rodziny, ponieważ nie jest ona tym samym co zapisanie osoby używającej na wizytę. Na początek wystarczy opisać swoją sytuację i najpilniejszą potrzebę.

Wsparcie rodziny ma własny cel i nie wymaga uprzedniego udowodnienia diagnozy bliskiego. Umawianie własnej konsultacji różni się od zapisywania dorosłej osoby bez jej wiedzy. Nie musisz rozstrzygnąć wszystkich pytań o relację, aby skorzystać z informacji i pomocy dotyczącej twojego zdrowia.

Źródła dla tego fragmentu: Pacjent.gov.pl / NFZ — Pomoc psychiatryczna i leczenie uzależnień ↗ · NICE — CG115 — Alcohol-use disorders: recommendations ↗

Wsparcie nie oznacza przejęcia odpowiedzialności

Osoba bliska może pomagać organizacyjnie, rozmawiać i określać własne granice. Nie ma jednak możliwości wykonania cudzej pracy terapeutycznej. Warto rozdzielić trzy sprawy: decyzje drugiej osoby, potrzeby domowników i Twoją możliwość uzyskania wsparcia. Możesz zająć się ostatnimi dwoma obszarami również wtedy, gdy bliski zaprzecza problemowi lub nie chce iść na spotkanie.

Zastanów się, które działania rzeczywiście pomagają, a które wynikają wyłącznie z lęku przed kolejnym zdarzeniem. Nie musisz natychmiast oceniać całej relacji. Na własnej konsultacji można omówić powtarzające się sytuacje, zmęczenie i możliwe rozwiązania. Określenie „współuzależnienie” nie powinno służyć obwinianiu rodziny ani rozpoznawaniu problemu na podstawie internetowej listy.

Trzy rzeczy, które możesz zrobić

Wybierz wskazówkę odpowiadającą Twojej sytuacji. Nie musisz wykonać całej listy w jednej rozmowie. Jeśli dotyczy ona decyzji o zdrowiu lub prawach, wykorzystaj ją do kontaktu z właściwym specjalistą, a nie do samodzielnego rozstrzygnięcia.

• Zapisz jedną trudność, która najbardziej zakłóca twój dzień, i od niej zacznij kontakt z placówką.
• Zapytaj poradnię, czy przyjmuje osoby bliskie samodzielnie i jakie są zasady pierwszej konsultacji.
• Wybierz konkretną osobę lub miejsce, do którego zwrócisz się o własne wsparcie, bez czekania na decyzję bliskiego.