Spokojna wiedza, konkretne kroki i bezpieczne wsparcieO portalu ↗

Rozstanie z osobą z uzależnieniem: jak szukać wsparcia dla siebie?

Rozstanie wymaga uporządkowania własnych potrzeb, bezpieczeństwa i praktycznych spraw, nie tylko decyzji o dalszym wspieraniu leczenia.

Zdjęcie ilustracyjne — nie przedstawia pacjentów ani personelu Moje Życie
Zdjęcie ilustracyjne. Osoby na zdjęciach nie są przedstawiane jako pacjenci ani personel Moje Życie.

Najważniejsze w tym pytaniu

Rozstanie wymaga uporządkowania własnych potrzeb, bezpieczeństwa i praktycznych spraw, nie tylko decyzji o dalszym wspieraniu leczenia. Warto przejść przez wybór osoby do rozmowy, dostępnej konsultacji i sposobu kontaktu po rozstaniu. Warto uwzględnić ambiwalencję, wspólne obowiązki oraz tempo podejmowania decyzji. Nie ma jednej decyzji o odejściu lub pozostaniu odpowiedniej dla każdej osoby. Przed trudną decyzją możesz osobno omówić miejsce pobytu, wsparcie finansowe i sposób załatwiania wspólnych spraw, aby nie sprowadzać wszystkiego do jednej rozmowy.

Decyzja o relacji należy do osoby, której dotyczy; zakończenie związku nie leczy automatycznie przeciążenia. Przy przemocy pomoc terapeutyczna i plan ochrony są odrębnymi potrzebami, a wspólna rozmowa o rozstaniu może wymagać osobnej oceny bezpieczeństwa.

Źródła dla tego fragmentu: NICE — CG115 — Alcohol-use disorders: recommendations ↗ · KCPU — Informacje dla mediów — gdzie znaleźć wsparcie ↗

Ochrona przed przemocą nie może czekać na zmianę używania

Jeżeli w relacji są groźby, zastraszanie, przymus lub przemoc, nie zakładaj, że trzeźwość drugiej osoby automatycznie przywraca bezpieczeństwo. Opisz te zdarzenia osobno, w bezpiecznym kontakcie z odpowiednim wsparciem. Nie planuj samodzielnej konfrontacji, jeśli może zwiększyć zagrożenie. W nagłym zagrożeniu życia lub zdrowia dzwoń pod 112.

Nie powierzaj dziecku roli mediatora, posłańca ani osoby pilnującej dorosłego. Ochrona i organizacja pomocy są zadaniami dorosłych oraz odpowiednich służb. Pytania o mieszkanie, opiekę i formalności wymagają właściwego wsparcia; terapia par nie zastępuje ochrony osoby zagrożonej. Możesz szukać pomocy indywidualnej także bez zgody partnera na wspólne spotkanie.

Ośrodek Terapii Uzależnień i Współuzależnień
ReklamaPoznań · również online
Rozmowa to pierwszy krok

W tej historii jest miejsce również na Ciebie.

Po rozstaniu nadal możesz potrzebować pomocy związanej z doświadczeniem uzależnienia w relacji. Zapytaj o wsparcie terapeutyczne dla siebie.

Zdjęcie ilustracyjne: dwie kobiety rozmawiające w jasnym pokoju
Zdjęcie ilustracyjne — nie przedstawia pacjentów ani personelu ośrodka.
Jak zacząć rozmowę z ośrodkiem?

Moje Życie oferuje pomoc dla bliskich i terapię współuzależnienia. Możesz zapytać o wsparcie niezależnie od decyzji drugiej osoby.

Na początek wystarczy pytanie

„Martwię się o bliską osobę i potrzebuję wsparcia dla siebie. Od czego zacząć?”

Zapytanie o ofertę nie zobowiązuje do rozpoczęcia terapii. Aktualną dostępność, formę i cenę spotkania potwierdź z ośrodkiem.

Ośrodek Terapii Uzależnień i Współuzależnień „Moje Życie” · 504 437 952 · moje-zycie.eu

Zaplanuj najbliższy krok, nie całe życie

Praktyczny plan zaczyna się od jednego celu, który możesz opisać własnymi słowami. Może chodzić o umówienie rozmowy, przygotowanie informacji, wyjaśnienie zasad albo zmianę organizacji konkretnej sytuacji. Zapisz, kiedy zrobisz ten krok i co jest potrzebne, żeby był wykonalny. Plan nie musi być ambitny; powinien pasować do Twojej energii, obowiązków i możliwości uzyskania wsparcia.

Sprawdź przeszkody, zanim uznasz je za brak silnej woli. Problemem może być koszt, brak prywatnego miejsca, opieka nad dzieckiem, praca zmianowa albo niejasne zasady placówki. Dla każdej wybranej przeszkody przygotuj pytanie lub rozwiązanie organizacyjne. Nie podejmuj jednak na tej podstawie decyzji medycznych: dawkowanie, odstawienie i dobór leczenia wymagają odrębnych ustaleń z lekarzem.

Przygotuj wariant na zmianę okoliczności

Nie wszystko zależy od Ciebie. Termin może się przesunąć, rozmowa może być krótsza niż zakładałeś lub zakładałaś, a zaufana osoba może nie być dostępna. Warto mieć drugi kontakt albo możliwość przełożenia niepilnego zadania. Brak wykonania jednego punktu jest informacją o planie, nie oceną Twojej wartości. Można zmniejszyć zakres i ponownie ustalić kolejny krok.

Na koniec zapisz, po czym poznasz, że potrzebujesz ponownej rozmowy ze specjalistą. Nie wybieraj samodzielnie klinicznych progów ani liczby dni, po których pomoc „dopiero się należy”. Jeżeli bezpieczeństwo lub zdrowie pogarsza się, organizacyjny plan przestaje wystarczać. W sprawach niepilnych możesz poprosić o doprecyzowanie ustaleń, zamiast próbować zgadywać ich znaczenie.

Trzy rzeczy, które możesz zrobić

Wybierz wskazówkę odpowiadającą Twojej sytuacji. Nie musisz wykonać całej listy w jednej rozmowie. Jeśli dotyczy ona decyzji o zdrowiu lub prawach, wykorzystaj ją do kontaktu z właściwym specjalistą, a nie do samodzielnego rozstrzygnięcia.

  • Nazwij jedną potrzebę, którą chcesz omówić bez partnera.
  • Spisz wspólne obowiązki wymagające osobnego ustalenia.
  • Wybierz zaufaną osobę lub poradnię do własnej konsultacji.

Co ustalić przy szukaniu wsparcia

Przy pierwszym kontakcie możesz powiedzieć, że szukasz pomocy jako osoba bliska. Zapytaj, czy placówka prowadzi takie konsultacje i w jakim zakresie. Nie musisz najpierw przekonać drugiej osoby do udziału. Warto oddzielić własne potrzeby i bezpieczeństwo od oceny jej zachowania, której nie da się przeprowadzić za nią na podstawie krótkiego opisu.

Po rozmowie warto znać odpowiedź na trzy sprawy: jaki jest najbliższy krok, kto za niego odpowiada i co zrobić, jeśli sytuacja się pogorszy. Gdy jedna placówka nie oferuje właściwej pomocy, poproś o wskazanie dalszej ścieżki. W nagłym zagrożeniu życia lub zdrowia skorzystaj z pomocy ratunkowej, a nie czekaj na odpowiedź portalu.

Źródła i informacje uzupełniające

Treść ma charakter edukacyjny i nie zastępuje indywidualnej diagnozy ani konsultacji.

Następny krok

Możesz przeczytać także

Trzy krótkie ścieżki prowadzące dalej — w tym samym spokojnym rytmie.