Myśli o samobójstwie i używanie substancji: jak szukać pilnego wsparcia?

Co jest najważniejsze teraz

Myśli samobójcze przy używaniu substancji trzeba potraktować poważnie i powiedzieć o nich wprost osobie udzielającej pomocy. Przy zagrożeniu życia, podjętej próbie lub obawie, że możesz zaraz sobie zaszkodzić, wezwij 112 lub 999. Poproś zaufaną osobę o obecność i pomoc w kontakcie z medykami; nie czekaj na termin terapii uzależnień. W zgłoszeniu powiedz także o użytych substancjach i lekach. Kiedy nie ma bezpośredniego zagrożenia, uzgodnij pilny kontakt ze specjalistą oraz osobę, do której możesz się zwrócić, gdy stan się pogorszy.

Plan leczenia uzależnienia nie rozwiązuje nagłego zagrożenia samobójczego. Nie wymaga się od czytelnika ustalenia, czy myśli wynikają z substancji, depresji czy innej przyczyny przed zwróceniem się po pomoc. Nie należy uzależniać rozmowy o bezpieczeństwie od całkowitej trzeźwości czy wcześniejszej diagnozy. O pilności decyduje aktualne zagrożenie.

Źródła dla tego fragmentu: Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji — Kiedy dzwonić i NIE dzwonić na numer alarmowy 112? ↗ · Pacjent.gov.pl / NFZ — Kiedy wezwać karetkę ↗ · Narodowy Fundusz Zdrowia — Informacje o pozostałych świadczeniach – Opieka psychiatryczna i leczenie uzależnień ↗

Potraktuj zagrożenie poważnie, bez ustalania winy

Rozmowa o myślach samobójczych nie jest okazją do rozliczania długów, picia, szkoły ani zachowania w związku. Powiedz, że chcesz pomóc uzyskać bezpieczeństwo i właściwy kontakt. Nie nazywaj wypowiedzi manipulacją i nie obiecuj zachowania jej w tajemnicy, gdy potrzebna jest ochrona życia. Jeśli zagrożenie jest bezpośrednie, działaj przez ratownictwo, zamiast próbować samodzielnie ocenić, czy osoba „naprawdę to zrobi”.

Jeśli możesz bezpiecznie być przy osobie w bezpośrednim zagrożeniu, nie zostawiaj jej samej podczas uzyskiwania pomocy. Nie podejmuj ryzykownej konfrontacji ani nie próbuj siłą kontrolować sytuacji. Kiedy jesteś daleko, przekaż służbom znane miejsce pobytu i okoliczności. Nie traktuj samej obietnicy, że nic się nie wydarzy, jako zastępstwa oceny bezpieczeństwa. Powiedz także o użyciu substancji, jeżeli o nim wiesz.

Źródła dla tego fragmentu: Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji — Kiedy dzwonić i NIE dzwonić na numer alarmowy 112? ↗ · Pacjent.gov.pl / NFZ — Kiedy wezwać karetkę ↗

Jak przekazać informację podczas wezwania pomocy

Zacznij od dokładnego miejsca i tego, co dzieje się teraz. Podaj adres, numer mieszkania, sposób wejścia i numer telefonu, z którego dzwonisz. Opisuj to, co widzisz lub co osoba powiedziała, bez samodzielnego rozpoznawania przyczyny. Jeśli nie znasz miejsca dokładnie, wyjaśnij dyspozytorowi, jakie punkty orientacyjne lub informacje o lokalizacji masz do dyspozycji.

Odpowiadaj na pytania i postępuj zgodnie z instrukcjami dyspozytora. Nie kończ rozmowy, zanim zostanie to uzgodnione. Jeśli stan osoby lub warunki bezpieczeństwa zmieniają się, przekaż tę zmianę. Nie ukrywaj użycia substancji ze wstydu ani nie zgaduj dawki: niepewność trzeba powiedzieć wprost. Nie odkładaj wezwania, żeby najpierw uzyskać zgodę wszystkich obecnych lub przygotować idealny opis.

Źródła dla tego fragmentu: Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji — Kiedy dzwonić i NIE dzwonić na numer alarmowy 112? ↗ · Pacjent.gov.pl / NFZ — Kiedy wezwać karetkę ↗

Po pilnej pomocy potrzebny jest realny dalszy kontakt

Gdy osoba otrzymała pomoc doraźną, warto jasno ustalić z zespołem prowadzącym, jaki jest kolejny krok. Zapytaj o kontakt na pogorszenie, kontrolę i zakres wsparcia bliskich. Nie zakładaj, że zakończenie jednej interwencji oznacza ustąpienie wszystkich trudności. Informacje o substancjach, lekach i obawach dotyczących domu powinny trafić do osoby oceniającej sytuację, a nie pozostać wyłącznie w rodzinnej rozmowie.

Osoba pomagająca także może potrzebować wsparcia i ustalenia własnych granic. Ochrona życia nie oznacza obowiązku samodzielnego prowadzenia terapii ani stałej dostępności jednej osoby przez całą dobę. Przy młodzieży potrzebny jest odpowiedzialny, bezpieczny dorosły i właściwa pomoc dla wieku; jeśli obawiasz się przemocy opiekuna, powiedz o tym służbom lub specjaliście. Telefon wsparcia nie zastępuje numeru alarmowego w bezpośrednim zagrożeniu.

Źródła dla tego fragmentu: Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji — Kiedy dzwonić i NIE dzwonić na numer alarmowy 112? ↗ · Pacjent.gov.pl / NFZ — Kiedy wezwać karetkę ↗

Najważniejsze działania w tej sytuacji

• Przekaż wprost medykom lub zaufanej osobie, że pojawiły się myśli o samobójstwie i obawa o bezpieczeństwo.
• Przy nagłym zagrożeniu życia, podjętej próbie lub obawie przed natychmiastowym działaniem dzwoń 112 lub 999.
• Powiedz udzielającym pomocy o substancjach i lekach oraz poproś bezpieczną osobę o pomoc w kontakcie.